Hâkka Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الْحَاقَّةُ

elḥâḳḳah

(Gerçekleşecek) Kıyamet

مَا الْحَاقَّةُ

me-lḥâḳḳah

Nedir, o Kıyamet

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ

vemâ edrâke me-lḥâḳḳah

Gerçekleşenin (Kıaymetin) ne olduğunu sen nerden bileceksin

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ

keẕẕebet ŝemûdü ve`âdüm bilḳâri`ah

Semûd ve Âd, kapılarını çalacak olan o felaketi yalan saymışlardı

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ

feemmâ ŝemûdü feühlikû biṭṭâgiyeh

Semûd kavmi korkunç bir sesle yok edildi

وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ

veemmâ `âdün feühlikû birîḥin ṣarṣarin `âtiyeh

Âd kavmi ise gürültülü ve azgın bir fırtına ile yok edildiler

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ

seḫḫarahâ `aleyhim seb`a leyâliv veŝemâniyete eyyâmin ḥusûmen fetere-lḳavme fîhâ ṣar`â keennehüm a`câzü naḫlin ḫâviyeh

Allah o fırtınayı üzerlerine yedi gece sekiz gündüz musallat etmişti. Öyle ki, o kavmi içi boş hurma kütükleri gibi oracıkta yere serilmiş halde görürdün

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ

fehel terâ lehüm mim bâḳiyeh

Bak şimdi görebilir misin onlardan bir kalıntı

وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ

vecâe fir`avnü vemen ḳablehû velmü'tefikâtü bilḫâṭieh

Firavun, ondan öncekiler ve altı üstüne getirilen beldeler de hep o hatayı işleyegeldiler

فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَابِيَةً

fe`aṣav rasûle rabbihim feeḫaẕehüm aḫẕeter râbiyetâ

Hep Rablerinin elçilerine karşı geldiler. O da onları pek şiddetli bir şekilde yakalayıverdi

إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ

innâ lemmâ ṭaga-lmâü ḥamelnâküm fi-lcâriyeh

Kuşkusuz, sular kabarınca sizi gemide biz taşıdık

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ

linec`alehâ leküm teẕkiratev vete`iyehâ üẕünüv vâ`iyeh

Onu size bir ibret yapalım ve belleyici kulaklar bellesin diye

فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ

feiẕâ nüfiḫa fi-ṣṣûri nefḫatüv vâḥideh

Sûr'a bir tek üfleme üflendiği

وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً

veḥumileti-l'arḍu velcibâlü fedükketâ dekketev vâḥidetâ

Arz ve dağlar yerlerinden kaldırılıp şiddetle birbirine çarpılarak darmadağın olduğu zaman

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ

feyevmeiẕiv veḳa`ati-lvâḳi`ah

İşte o gün olacak olur

وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ

venşeḳḳati-ssemâü fehiye yevmeiẕiv vâhiyeh

O gün gök yarılmış, sarkmıştır

وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ

velmelekü `alâ ercâihâ. veyaḥmilü `arşe rabbike fevḳahüm yevmeiẕin ŝemâniyeh

Melekler de onun etrafındadır, O gün Rabbinin Arşını bunların da üstünde sekiz melek yüklenir

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yevmeiẕin tü`raḍûne lâ taḫfâ minküm ḫâfiyeh

O gün (hesap için Allah'a) arz olunursunuz, öyle ki gizli bir haliniz kalmaz

فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ

feemmâ men ûtiye kitâbehû biyemînihî feyeḳûlü hâümu-ḳraû kitâbiyeh

Kitabı sağından verilen, "alın okuyun kitabımı

إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ

innî żanentü ennî mülâḳin ḥisâbiyeh

Çünkü ben hesabıma kavuşacağımı sezmiştim" der

فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ

fehüve fî `îşetir râḍiyeh

Artık o hoşnut bir hayattadır

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ

fî cennetin `âliyeh

Yüksek bir cennettedir

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ

ḳuṭûfühâ dâniyeh

Ki o cennetin meyveleri sarkmıştır

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ

külû veşrabû henîem bimâ esleftüm fi-l'eyyâmi-lḫâliyeh

Geçmiş günlerde yaptığınız işlerden ötürü afiyetle yeyin, için." (denir)

وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ

veemmâ men ûtiye kitâbehû bişimâlihî feyeḳûlü yâ leytenî lem ûte kitâbiyeh

Kitabı sol tarafından verilen ise der ki: "Keşke kitabım verilmeseydi de

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ

velem edri mâ ḥisâbiyeh

Hesabımın ne olduğunu bilmeseydim

يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ

yâ leytehâ kâneti-lḳâḍiyeh

Ne olurdu o ölüm, iş bitirici olsaydı

مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ ۜ

mâ agnâ `annî mâliyeh

Malım bana hiç fayda vermedi

هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ

heleke `annî sülṭâniyeh

Gücüm de benden yok olup gitti

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

ḫuẕûhü fegullûh

(Zebanilere şöyle denir): "Onu yakalayın da bağlayın

ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ

ŝümme-lceḥîme ṣallûh

Sonra cehenneme atın onu

ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ

ŝümme fî silsiletin ẕer`uhâ seb`ûne ẕirâ`an feslükûh

Sonra da boyu yetmiş arşın zincir içerisinde onu oraya sokun

إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ

innehû kâne lâ yü'minü billâhi-l`ażîm

Çünkü o, büyük Allah'a inanmıyordu

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

velâ yeḥuḍḍu `alâ ṭa`âmi-lmiskîn

Yoksula yedirmeye teşvik etmiyordu

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ

feleyse lehü-lyevme hâhünâ ḥamîm

Bu sebeple bugün burada onun candan bir dostu yoktur

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ

velâ ṭa`âmün illâ min gislîn

Bir irinden başka yiyecek de yok

لَا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ

lâ ye'külühû ille-lḫâṭiûn

Onu günahkârlardan başkası yemez

فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ

felâ uḳsimü bimâ tübṣirûn

Andolsun gördüklerinize

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ

vemâ lâ tübṣirûn

Ve görmediklerinize

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ

innehû leḳavlü rasûlin kerîm

Kuşkusuz Kur'ân, şerefli bir peygamberin (Allah'tan) getirdiği sözdür

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ

vemâ hüve biḳavli şâ`ir. ḳalîlem mâ tü'minûn

O bir şair sözü değildir, siz çok az inanıyorsunuz

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ

velâ biḳavli kâhin. ḳalîlem mâ teẕekkerûn

Bir kâhin sözü de değildir, ne de az düşünüyorsunuz

تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ

tenzîlüm mir rabbi-l`âlemîn

O, âlemlerin Rabbi tarafından indirilmedir

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ

velev teḳavvele `aleynâ ba`ḍa-l'eḳâvîl

O, bize isnâden bazı sözler uydurmaya kalkışsaydı

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ

leeḫaẕnâ minhü bilyemîn

Elbette biz onu bundan dolayı kuvvetle yakalardık

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ

ŝümme leḳaṭa`nâ minhü-lvetîn

Sonra da onun şah damarını keser atardık

فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ

femâ minküm min eḥadin `anhü ḥâcizîn

O vakit sizden hiçbiriniz ona siper de olamazdınız

وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ

veinnehû leteẕkiratül lilmütteḳîn

O hiç kuşkusuz, takva sahipleri için unutulmayacak bir öğüttür

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ

veinnâ lena`lemü enne minküm mükeẕẕibîn

Bununla beraber biz biliyoruz ki sizden inanmayanlar var

وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ

veinnehû leḥasratün `ale-lkâfirîn

Kuşkusuz bu Kur'ân kafirler için bir pişmanlık vesilesidir

وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ

veinnehû leḥaḳḳu-lyeḳîn

Gerçekten o, şüphe götürmez bir bilgidir

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ

fesebbiḥ bismi rabbike-l`ażîm

O halde, haydi tesbih et Rabbinin yüce ismiyle