Abese Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ

abese vetevellâ

(Peygamber) Yüzünü ekşitti ve döndü

أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ

en câehü-l'a`mâ

Kendisine âmâ geldi, diye

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ

vemâ yüdrîke le`allehû yezzekkâ

Ne bilirsin, belki o temizlenecek

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ

ev yeẕẕekkeru fetenfe`ahü-ẕẕikrâ

Veya öğüt belleyecek de öğüt ona fayda verecek

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ

emmâ meni-stagnâ

Ama buna ihtiyaç hissetmeyene gelince

فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ

feente lehû teṣaddâ

Sen ona yöneliyorsun

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

vemâ `aleyke ellâ yezzekkâ

Onun temizlenmemesinden sana ne

وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ

veemmâ men câeke yes`â

Ama sana can atarak gelen

وَهُوَ يَخْشَىٰ

vehüve yaḫşâ

Allah'tan korkarak gelmişken

فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

feente `anhü telehhâ

Sen onunla ilgilenmiyorsun

كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ

kellâ innehâ teẕkirah

Hayır hayır, sakın. Çünkü o Kur'ân bir öğüttür

فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ

femen şâe ẕekerah

Artık dileyen onu düşünür

فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ

fî ṣuḥufim mükerrameh

O, değerli sahifelerdedir

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ

merfû`atim müṭahherah

Yüksek tutulan tertemiz sahifelerde

بِأَيْدِي سَفَرَةٍ

bieydî seferah

Yazıcıların ellerindedir

كِرَامٍ بَرَرَةٍ

kirâmim berarah

Değerli, iyi yazıcıların

قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ

ḳutile-l'insânü mâ ekferah

O kahrolası insan, ne nankör şey

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ

min eyyi şey'in ḫaleḳah

O yaratan onu hangi şeyden yarattı

مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ

min nuṭfeh. ḫaleḳahû feḳadderah

Bir damla sudan, onu yarattı da biçime koydu

ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ

ŝümme-ssebîle yesserah

Sonra ona yolunu kolaylaştırdı

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ

ŝümme emâtehû feaḳberah

Sonra onu öldürdü de kabre koydurdu

ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ

ŝümme iẕâ şâe enşerah

Sonra dilediği vakit onu tekrar diriltir

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ

kellâ lemmâ yaḳḍi mâ emerah

Hayır hayır, doğrusu o, hiç Allah'ın emrini tam yerine getirmedi

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ

felyenżuri-l'insânü ilâ ṭa`âmih

Bir de o insan yiyeceğine baksın

أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا

ennâ ṣabebne-lmâe ṣabbâ

Biz o suyu bol bol döktük

ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا

ŝümme şaḳaḳne-l'arḍa şeḳḳâ

Sonra toprağı nasıl da yardık

فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا

feembetnâ fîhâ ḥabbâ

Bu suretle orada ekinler bitirdik

وَعِنَبًا وَقَضْبًا

ve`inebev veḳaḍbâ

Üzümler, yoncalar

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا

vezeytûnev venaḫlâ

Zeytinlikler, hurmalıklar

وَحَدَائِقَ غُلْبًا

veḥadâiḳa gulbâ

İri ve sık ağaçlı bahçeler

وَفَاكِهَةً وَأَبًّا

vefâkihetev veebbâ

Meyveler, çayırlar bitirdik

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ

metâ`al leküm velien`âmiküm

Siz ve hayvanlarınız faydalansın diye

فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ

feiẕâ câeti-ṣṣâḫḫah

Kulakları sağır eden o gürültü geldiğinde

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

yevme yefirru-lmerü min eḫîh

O gün kişi kaçar, kardeşinden

وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ

veümmihî veebîh

Anasından, babasından

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ

veṣâḥibetihî vebenîh

Eşinden ve oğullarından

لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

likülli-mriim minhüm yevmeiẕin şe'nüy yugnîh

Onlardan her birinin o gün başından aşan işi vardır

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ

vucûhüy yevmeiẕim müsfirah

Yüzler var ki, o gün parıl parıl

ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ

ḍâḥiketüm müstebşirah

Güler, sevinir

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ

vevucûhüy yevmeiẕin `aleyhâ gaberah

Yüzler de var ki, o gün tozlanmış

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

terheḳuhâ ḳaterah

Onları karanlık bürümüş

أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ

ülâike hümü-lkeferatü-lfecerah

İşte onlardır kâfirler, haktan sapanlar