Mürselât Suresi

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا

velmürselâti `urfâ

Andolsun birbiri ardınca gönderilenlere

فَالْعَاصِفَاتِ عَصْفًا

fel`âṣifâti `aṣfâ

Büküp devirenlere

وَالنَّاشِرَاتِ نَشْرًا

vennâşirâti neşrâ

Yaydıkça yayanlara

فَالْفَارِقَاتِ فَرْقًا

felfâriḳâti ferḳâ

Seçip ayıranlara

فَالْمُلْقِيَاتِ ذِكْرًا

felmülḳiyâti ẕikrâ

Bir öğüt bırakanlara

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا

uẕran ev nüẕrâ

Gerek özür için olsun, gerek uyarı için

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ

innemâ tû`adûne levâḳi

Herhalde size vaad olunan kesinlikle olacaktır

فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ

feiẕe-nnücûmü ṭumiset

Hani o yıldızlar silindiği zaman

وَإِذَا السَّمَاءُ فُرِجَتْ

veiẕe-ssemâü füricet

Gök yarıldığı zaman

وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ

veiẕe-lcibâlü nüsifet

Dağlar savrulduğu zaman

وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ

veiẕe-rrusülü üḳḳitet

Elçiler, tayin edilen vakitlerine erdirildikleri zaman

لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ

lieyyi yevmin üccilet

Bunlar hangi güne ertelendiler

لِيَوْمِ الْفَصْلِ

liyevmi-lfaṣl

Hüküm gününe

وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الْفَصْلِ

vemâ edrâke mâ yevmü-lfaṣl

Bildin mi, nedir o hüküm günü

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

veylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn

O gün yalanlayanların vay haline

أَلَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ

elem nühliki-l'evvelîn

Biz, öncekileri helak etmedik mi

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ

ŝümme nütbi`uhümü-l'âḫirîn

Sonra geridekileri de onlara katarız

كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ

keẕâlike nef`alü bilmücrimîn

Biz suçlulara böyle yaparız

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

veylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn

O gün yalanlayanların vah haline

أَلَمْ نَخْلُقْكُمْ مِنْ مَاءٍ مَهِينٍ

elem naḫlukküm mim mâim mehîn

Biz sizi âdi bir sudan yaratmadık mı

فَجَعَلْنَاهُ فِي قَرَارٍ مَكِينٍ

fece`alnâhü fî ḳarârim mekîn

Onu sağlam bir yerde oturttuk

إِلَىٰ قَدَرٍ مَعْلُومٍ

ilâ ḳaderim ma`lûm

Belli bir süreye kadar

فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ الْقَادِرُونَ

feḳadernâ. feni`me-lḳâdirûn

Demek ki biçimlendirmişiz. Ne güzel biçimlendireniz biz

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

veylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn

O gün yalanlayanların vay haline

أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفَاتًا

elem nec`ali-l'arḍa kifâtâ

Yeryüzünü bir tokat (toplanma yeri) yapmadık mı

أَحْيَاءً وَأَمْوَاتًا

aḥyâev veemvâtâ

Gerek diriler, gerekse ölüler için

وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ شَامِخَاتٍ وَأَسْقَيْنَاكُمْ مَاءً فُرَاتًا

vece`alnâ fîhâ ravâsiye şâmiḫâtiv veesḳaynâküm mâen fürâtâ

Orada yüksek yüksek dağlar oturtup da size bir tatlı su sunmadık mı

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

veylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn

O gün yalanlayanların vay haline

انْطَلِقُوا إِلَىٰ مَا كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ

inṭaliḳû ilâ mâ küntüm bihî tükeẕẕibûn

(Kıyameti yalanlayanlara şöyle denir): "Haydin gidin o yalanladığınız şeye doğru

انْطَلِقُوا إِلَىٰ ظِلٍّ ذِي ثَلَاثِ شُعَبٍ

inṭaliḳû ilâ żillin ẕî ŝelâŝi şu`ab

Haydi gidin o üç çatallı gölgeye (cehenneme)

لَا ظَلِيلٍ وَلَا يُغْنِي مِنَ اللَّهَبِ

lâ żalîliv velâ yugnî mine-lleheb

O, ne gölgelendirir, ne alevden korur

إِنَّهَا تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ

innehâ termî bişerarin kelḳaṣr

O, saray gibi kıvılcımlar atar

كَأَنَّهُ جِمَالَتٌ صُفْرٌ

keennehû cimâlâtün ṣufr

Sanki o kıvılcımlar, sarı sarı (erkek deve sürüleridir)

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

veylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn

O gün yalanlayanların vay haline

هَٰذَا يَوْمُ لَا يَنْطِقُونَ

hâẕâ yevmü lâ yenṭiḳûn

Bugün, konuşamıyacakları gündür

وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ

velâ yü'ẕenü lehüm feya`teẕirûn

Kendilerine izin de verilmez ki, özür beyan etsinler

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

veylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn

O gün yalanlayanların vay haline

هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَاكُمْ وَالْأَوَّلِينَ

hâẕâ yevmü-lfaṣl. cema`nâküm vel'evvelîn

Bu, işte o hüküm günüdür. Sizi ve öncekileri bir araya topladık

فَإِنْ كَانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيدُونِ

fein kâne leküm keydün fekîdûn

Bir hileniz varsa beni atlatın

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

veylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn

O gün yalanlayanların vay haline

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلَالٍ وَعُيُونٍ

inne-lmütteḳîne fî żilâliv ve`uyûn

Kuşkusuz takva sahipleri gölgeler altında ve pınar başlarındadır

وَفَوَاكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ

vefevâkihe mimmâ yeştehûn

Canlarının çektiğinden türlü meyveler arasındadırlar

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

külû veşrabû henîem bimâ küntüm ta`melûn

(Onlara): "Yaptıklarınıza karşılık afiyetle yiyin, için" (denir)

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

innâ keẕâlike neczi-lmuḥsinîn

İşte biz güzel amel işleyenleri böyle mükafatlandırırız

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

veylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn

O gün yalanlayanların vay haline

كُلُوا وَتَمَتَّعُوا قَلِيلًا إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ

külû vetemette`û ḳalîlen inneküm mücrimûn

Yiyin, zevklenin biraz, çünkü siz suçlularsınız

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

veylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn

O gün yalanlayanların vay haline

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا لَا يَرْكَعُونَ

veiẕâ ḳîle lehümü-rke`û lâ yerke`ûn

Onlara: "Rüku edin" denildiği zaman etmezler

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

veylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn

Vay haline o gün yalanlayanların

فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ

febieyyi ḥadîŝim ba`dehû yü'minûn

Artık bundan (Kur'an'dan) sonra hangi söze inanacaklar